LAS TORTUGAS TAMBIEN VUELAN

Los hechos ocurren antes de la invasión de Irak por parte de la coalición de países liderada por Estados Unidos de 2003. En un campo de refugiados del Kurdistán iraquí, en la frontera entre Irán y Turquía, los damnificados buscan desesperadamente el dinero necesario para poder adquirir una antena parabólica con la suficiente potencia como para poder enterarse de las noticias internacionales sobre la inminente guerra que se avecina. Los niños, marcados por la guerra, mutilados, huérfanos, hambrientos, desarraigados, son los que se llevan la peor parte, obligados a sobrevivir en condiciones infrahumanas y convertirse en adultos pese a su temprana edad. La película muestra el sufrimiento del día a día de estos jóvenes, la amistad entre ellos, lo difícil que les resulta tener que sobrevivir con lo mínimo y cuya única forma de conseguir ingresos para sus necesidades básicas es recogiendo minas antipersona y vendiéndolas en el mercado negro, sin ningún tipo de equipamiento ni artilugio específico para eso.

Ghobadi dirigió el film con muchos jóvenes protagonistas no profesionales y que habían sufrido el dolor en su propias carnes, representando sus experiencias reales en una actuación deslumbrante lo cual hace más duro, si cabe, este alegato antibelicista.

SADDAM-HUSSEIM

Saddam Hussein Abd al-Majid al-Tikriti  (1937ko apirilaren 28a - 2006koabenduaren 30a). Arabieraz: صدام حسين عبد .المجيد التكريتي politikari eta militar sunitar-irakiarra. Irakeko diktadore izan zen 1979tik 2003ko apirila arte eta beranduago, 2006ko azaroaren 5ean, gizateriaren aurkako krimenengatik heriotz zigorrerakondenatu zuten.

Baath Alderdikoa (zeinek panarabismo sekularraren, ekonomia modernizazioaren eta sozialismoaren alde jotzen zuen), Irakeko 1968ko estatu kolpean parte hartze handia izan zuen Husseinek. Hori dela-eta, Ba'ath alderdiak boterea eskuratu zuen. Boterean Ahmed Hassan al-Bakr zeudela (Saddam Husseinen lehengusua), Hussein presidenteordea izan zen. Gobernua eta armadaren arteko lehiaz baliatuta, errepresioa areagotu eta bere autoritatea indartu zuen.

Presidentzia lortutakoan, gobernu autoritarioa osatu zuen. Iranen kontrako gerraz (1980-1988) zein Golkoko inbasioaz (1991) profitatu zen aginteari eusteko. Independentziaren alde jotzen zuten kurduarrek zein xiiek Husseinen errepresio latza jasan behar izan zuten. Beste aldetik, arabiarren artean ospe handia izaten zuen,Israeli aurre egiteagatik.

MAIDER ETA ESTI 

Pequeña miss sunshine

Aitona (Alan Arkin ): Oso berezie eta demokratikoa zan, familian bertan gogoko zuen bakarra bere iloba zen; itzegiten , dantza egiten, konkurtxoetan parte hartzen laguntzen zion.
          Pelicula bukaeran hilda agertzen da estupefazienteak harzten dituelako.
Anaia (Paul Dano): Oso mutil berezia zen, bere muruko pentsakerak praktikatzen zituen , hau da, Nietzsche_ren teoria. Denbora luzean egon oi zen hitzeik esan gabe, bere ametsik gogokoena( egazkin pilotua) egin harte, egun batean konturatu zan ezintzuela egazkin pilotua bezela lan egin DALTONIKOA esan dioten arte.
Alaba (Abigail Breslin):Oso neskato xelebra berezie da, bi gauz ditu gogoko, bai jatea eta bai miss eko konkurtxoetara joatea, eta bertan irabaztea,pelikularen protagonista da.
Osaba (Steve Carell) : oso Gizon berezia zan, suizidatzne zaitu zen, zergatik eta bere gustokoa zuen mutila beste mutil batekin enroiatu zalako,skologoan sartu zuten.
Aita (Greg Kinnear): Oso gizon Jatorra zen eta bere familiarengatike dozer gauza egiten zuen.

emakumeen indarkeria

Emakumeen aurkako indarkeria emakumeari emakume izateagatik egindako indarkeria da. Zehatzago, sexu-bereizkerian oinarritzen den eta emakumea helburu duen edozein indarkeria ekintza da, emakumeei kalte edo sufrimendu fisiko, sexual edo psikologikoa eragiten diena edo eragin diezaiekeena, baita halako ekintzak egiteko mehatxuak, hertsadura edo askatasun-kentze arbitrarioa ere, bizitza publikoan zein pribatuan gertatuak.[1] Giza eskubideen aurkako zuzeneko erasoa izateaz gainera, emakumeari ondorio fisiko nahiz psikologiko larriak ekartzen dizkio. Emakumeen aurkako indarkeriak indarkeria fisiko zuzenaz gainera (adibidez, kolpe, jipoi, labankada nahiz itotzeak, unekoak nahiz modu jarraituan, tortura gisa), ondorio fisiko zuzenak ez dituzten indarkeria modu psikologikoak ere biltzen ditu (irainak, mesprezuak, mehatxuak, emakumearen beraren nahiz pertsona maitatuen aurkakoak, emakumearenak diren objektuen lapurreta edo txikizioa, familiarrak eta lagunak ikustea debekatu nahiz mugatzea, xantaiak); maiz, emakumearen aurkako indarkeriak sexu-osagaia du (bortxaketak eta bestelako sexu abusuak). Nolanahi ere, emakumeen aurkako indarkeria tratu txar fisiko, psikologiko nahiz sexuala batera gertatzen dira askotan. Beste alde batetik, emakume izatera heldu gabe, neskatxa nahiz sexu femeninoko haurrei bere kondizioa dela eta egindako indarkeria ekintzak ere emakumeen aurkako indarkeriatzat jotzen dira.
Emakumeen aurkako indarkeria genero-bereizkeria edo emakumearen gutxiespena instituzionalizatuta egoten den eremuetan gertatu ohi da: etxean (etxeko indarkeria), bikote-harremanetan nahiz gizarte eta kultura instituzioetan (derrigorrezko ezkontzak, sexu esklabotza, mutilazio genitalak, lapidazioak). Emakume izateagatik edo emakumearen gizarte-eredu bati jarraitzeagatik, norbere buruaren aurka egiten dituen ekintzak (adibidez, suizidioak eta argaltzeko dieta kaltegarriak) eta jarrerak ere (autoestimu eskasa) emakumeen aurkako indarkeria dira.

olentzero

El show de truman

El argumento de la película esconde un trasfondo de desconfianza, un reflejo del clásico miedo a ser observado.
Muestra el mundo de Truman como una especie de Gran Hermano bestial en el que absolutamente todo, incluso la propia familia del protagonista, es falso, planeado; todas las experiencias de su vida son creadas intencionadamente para condicionar su forma de ser. Truman no es más que el objeto de un cruel experimento en el que no se deja nada al azar. Los protagonistas condicionan a Truman mediante los miedos (al agua, a los perros, a los riesgos de viajar en general) y la culpa (la muerte de su padre, el abandono de su madre).
Se podría decir que la película es una adaptación de la alegoría de la caverna de Platón, donde Truman es el prisionero de por vida que no conoce otro mundo más que la proyección del mundo real, el escenario que se ha puesto frente a él.
Podemos encontrar relación con el escepticismo local que inaugura la filosofía de Descartes el cual señala la imposibilidad de conocer algo con absoluta certeza ante la posibilidad de la existencia de un genio maligno, Hipótesis del genio maligno, o dios engañador que controla y engaña todos nuestros razonamientos, tal relación se puede encontrar de manera similar en la película Matrix..
También podemos encontrar en esta película una semejanza con la doctrina moral del filósofo alemán Friedrich Nietzsche, que suponía que el alma humana debía pasar por tres estados diferentes en su búsqueda de la superación de las debilidades en que el hombre había caído tras la devalorización del mundo real llevada a cabo por Sócrates y Platón y concluida por la religión. El protagonista se encuentra a gusto en el mundo que otros han creado para él y no quiere salir de él, pero al descubrir la verdad de su condición abandona su estado de "último hombre" para transformarse en un "león", un ser que cae en el más puro sinsentido y se rebela contra todo aquello que lo ha estado oprimiendo. Finalmente, tras superar sus miedos, el protagonista llega a la última etapa de su alma, el "superhombre", que es capaz ya de abandonar el mundo que le han fijado y crearse su propio mundo.

HAUR BASATIAREN HEZKUNTZA

Hasieran, sendagileak, Viktor basotik ateratzen du eta bere egoitzara eramaten du bere izaera basatiar hori sozializatzeko. Lehenik eta behin, garbitu egiten du eta bere gorputza aztertzen du. Gero, sendagileak, hizkuntza hizkiak irakasten ahalegintzen da. Pixkanaka pìxkanaka, letra horiek ezagutzen hasten da baina gaizki kokatzen baditu sendagileak gela ilun, txiki batean sartzen du indarkeria erabiliz.


Azkenean, Viktorrek ez du hizkuntza ikasten umetan ez zuelako behar bezalako hezkuntza izan.

Gure ustez, ikusten den antzera, hezkuntza oso garrantzitsu eta erabilgarria da gure artean komunikatu ahal izateko. Horrenbestez txikitan hezkuntza egokia edukitzea oso oinarrizkoa da heldutan pertsona sozialak bihurtzeko. Viktorrek ordea, bere kasa ikasi zuen naturako elemtuen bitartez. Horregatik ez zuen inoiz hitz egiten ikasi ezta pertsona soziala bihurtu ere.

Bukatzeko, mutikoak, alegia, Viktorrek, basa-bizitza nahiago izan zuen bere bizitza soziala baino.

GIZARTEAN BIZITZEA, HEZKUNTZA EDUKITZEA

Gure ustez, beharrezkoa egiten zaigu Gizartean bizitzea, gizakiak gauza berriak aurkitu eta ikertzen dituelako eta horrela aurrera egiten dugu eta ikasi ere bai.






Gizarteak ordea baldintza batzuk jartzen dizkigu bertako kideei.

Egin behar ditugun gauzak egin eta egitean ezer ez kontaminatzea.

Gizartean bizitzea beharrezkoa dugu eta ia ezinezkoa da bakarrik bizitzea gizartean bizitzeak eta elkarrekin bizitzeak gauza on asko ekartzen dizkigulako.Bakarrik bizitzea ia ezinezkoa da besteen laguntza behar dugulako eta bakarrik askotan gauza askori ezingo genien aurre egin.





Gizartean bizitzeko, hizkuntza beharrezkoa dugu. Hizkuntza, giza taldeen ahozko komunikazioaren sistema bat da. Hizkuntza jaiotzen zarenetik ikasten da, zure inguruan jende guztiak hitzegiten dutelako.

Gizartetik kanpo bizi ezkero, ez dugu hizkuntzarik ikasiko.



Galdera da, ikas dezakegu hizkuntza gizartetik kanpo urte batzuetan bizi izanez gero?

Agertu diren kasu desberdinetan saiatu izan da galdera honi erantzuna ematen (ume basatia, ginie…) baino ez dute inolako erantzunik lortu kasu hauetan lan egin duten pertsonek.